Carnet de parcours

De minder ervaren spelers zullen de grote fairways en uitgestrekte greens waarderen, ook al zijn sommige behoorlijk ingewikkeld.

De minder getrainde spelers moeten wel erg waakzaam zijn om te voorkomen dat hun illusies letterlijk in het water vallen in de waterobstakels langs het hele parcours.

De ervaren spelers kunnen hun vaardigheden testen op de twee verschrikkelijke holes: 2 en 18. Twee holes die in uiterlijk op elkaar lijken, voor wat betreft de uitputtende par 4 (meer dan 400 meter) en de dogleg (rechts bij 2, links bij 18). Hiervoor zijn een ferme drive en een lange club, maat 5 of 3, nodig om een hooggelegen green aan te vallen.

Op de heenweg, met een goede wind uit het zuiden, zoeken de stoutmoedigen de birdie vanaf 1 (par 5), mits zij een solide drive hebben om de dogleg links te overbruggen.

Bij holes 3, 4, 6 en 8 straffen de alom aanwezige uitlijnen links elke slechte schouderslag en slecht beheerste hookeffecten af. Bij het teruggaan is het waterobstakel minder stressvol. Ook al zullen 11, een leuke par 3 in een green omringd door water, en het beekje dat de fairway bij 13 doorkruist veel aanleiding geven tot het gebruik van een schepnet!

Feit blijft dat de negen laatste holes heel wat andere valstrikken verbergen. Hole 15 bijvoorbeeld, een enorme par 3 met fairway die naar rechts glijdt en een irritante uitlijn... steeds naar links. Of de immense bunkers bij het vallen van de drive bij 17. Kortom, een parcours dat eerder ludiek is dan spectaculair. U zult het bedwingen, op voorwaarde dat u een minimale hoeveelheid bescheidenheid toont.